( 42 ) شبهات بهانهء لغزش‌ها « عمّار ياسر » با « مغيرة بن شعبه » « 1 » مشغول مباحثه و گفت و گو بود . حضرت خطاب به عمّار فرمود : عمّار ! رهايش كن ، زيرا مغيره از دين جز به مقدارى كه او را به دنيا نزديك كند برداشت نكرده است و از روى عمد حق را بر خود مشتبه ساخته تا شبهات را بهانهء لغزش‌ها وخطاهايش قرار دهد « 2 » .

--> ( 1 ) - مغيرة بن شعبه : در زمان جاهليّت با عدّه‌اى مصاحبت كرد و با حيله آنها راكشت و امولشان را برداشت و فرار كرد سپس به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و اظهار اسلام نمود ، حضرت فرمود : اسلامت را پذيرفتم امّا اين اموال ، اموال عذر است ما را نيازى به آن نيست . او در زمان عمر نيز مرتكب فجور و فحشا شد و بعدها با معاويه همكارى جدّى داشت . على عليه السلام فرمود : از وقتى كه مغيره ادعاى اسلام نموده كسى حالت خشوع و خضوع را در او نديده . سفينة البحار : 2 / 305 و 339 . . ( 2 ) - نهج‌البلاغه : 1376 . .